Flikflakturnendames.jouwweb.nl

TRAININGSSTAGE DEVA 2013


Van 29 april t/m 6 mei zijn de juinoren en senioren eredivisieturnsters op een bijzondere trainingsstage, samen met Margo van der Steen (turnster bij K&V Opmeer) en haar trainster Monique Zwarthoed. Zij zijn naar het voormalige mekka van de turnsport: het Roemeense Deva. Dankzij de contacten die Monique heeft met Roemenië, is deze bijzondere reis mogelijk.


Dit turninternaat bracht jarenlang olympische toppers voort: Nadia Comaneci, Daniela Silivas, Aurelia Dobre, Andreea Raducan. Van duizenden jonge turnsters was het enige doel om geselecteerd te worden voor het internaat. Er is een film gemaakt over dit turncentrum: "Reach for the sky", die een mooi inkijkje geeft in de manier waarop Roemenië decennia lang aan de absolute top kon staan.


Frank Schraven heeft vanuit Roemenië een uitgebreid verslag gestuurd met de belevenissen van de eerste helft van de week. Om het verslag te lezen klik je hier.


De verslagen per dag:

 

Monique en Nico hebben via Whatsapp een aantal foto's doorgestuurd. Een aantal is verwerkt in het reisverslag van Frank. Voor alle foto's kijk je op onze Facebookpagina. 
 

   
     
HTML Generator Sample Page

.

Reacties

Monique Schellens
6 jaar geleden

Hey Frank, je hebt je roeping gemist, het voelde voor ons alsof we er een beetje bij waren deze week. Erg bedankt.

Spike en Judith van der Steen
6 jaar geleden

wat is het toch leuk om jullie belevenissen te kunnen volgen. Fijn dat de meiden het leuk hebben met elkaar en dat onze Margo helemaal opgenomen is in de groep! Dit is toch een pracht ervaring voor iedereen. Heel veel plezier nog!
groetjes familie van der Steen

Sandra
6 jaar geleden

Aanvankelijk dacht ik dat Frank mee ging om de rest van de groep te helpen bij alle zaken buiten de turnhal om, maar na het lezen van het verslag krijg ik steeds meer het gevoel dat de groep is meegegaan om Frank te helpen....

Erna
6 jaar geleden

Erg leuk om te lezen dat jullie het zo geweldig hebben. Een heel mooie ervaring en zo houden jullie er ook nog leuke contacten aan over.

irma
6 jaar geleden

Wat een super mooi verslag! leuk om te lezen wat jullie allemaal meemaken. Echt een super ervaring voor je leven, Begeleiders, trainers allemaal super bedankt dat jullie dit onze meiden mogelijk maken! groetjes irma

Hubert en Mia Volleman
6 jaar geleden

Jullie reisverslag met veel plezier en bewondering gelezen wat een belevenis!Nog een hele mooie leerzame en gezellige tijd.Dana en Tisha voor jullie was het wel spannend jullie eerste vliegreis.Alle meiden en trainers een gezellig verblijf en een hele goede terugreis. Tisha vlug tot ziens!Je zal wel heel veel te vertellen hebben !
Groetjes Opa en Oma Hubert en Mia Volleman.

Rosella en Joop Scheffer
6 jaar geleden

Wij wensen jullie allemaal een onvergetelijke tijd en heel veel plezier toe.

Groetjes Joop en Rosella Scheffer

Astrid Jansen
6 jaar geleden

Ik wens alle meiden en hun trainers een heel leerzame en natuurlijk ook een gezellige stage toe, en ik hoop dat t een zeer goede voorbereiding voor t NK mag zijn. Heel veel plezier daar en een goede terugreis. Wie weet zien we jullie bij t NK. Groetjes Fam. Smeets

Reactie plaatsen


HTML Generator Sample Page

.

REISVERSLAG


Reisverslag, opgetekend door Frank Schraven.

HTML Generator Sample Page

.

MAANDAG 29 APRIL 2013

In de ochtend hebben we ons allemaal rond 08.45 uur verzameld bij Flik-Flak en zijn we met twee auto’s vertrokken richting Dortmund. Nico en Frank zijn de chauffeurs en hebben gezelschap van Evie, Tisha, Dana, Naomi, Lotte en Denise aangevuld met de trainster van K&V Opmeer Monique Zwarthoed en turnster Margo van der Steen. Zo zijn we ons gaan opmaken voor een bijzondere reis richting Deva in Roemenie.


Een rit van ongeveer 185 km. brengt ons in Dortmund bij het vliegveld (11.00u) waar we verrast worden met het vertrek van het voetbalteam van Borsussia Dortmund op weg naar Madrid voor hun 2de wedstrijd in de halve finale in de Champions leage tegen Real Madrid. Nico heeft nog kort tegen trainer Jupp kunnen zeggen “viel Erfolg” nadat hij een broodje bestelde in de zelfde koffietent als waar wij zaten koffie te drinken. Leuk ook om te zien hoe een grote supportersschare hun helden uitzwaaien op weg naar hun “wedstrijd van de eeuw”.


Tussen al deze supportersdrukte door doen wij onze incheck en hebben we binnen een half uur allemaal onze vliegtickets. Voor Dana en Tisha is het extra spannend want zij hebben nog nooit gevlogen. Eenmaal in het vliegtuig heeft iedereen zo zijn favoriete plekje gevonden en zien we dat Dana en Tisha hun eerst vliegervaring naast het raampje gaan meemaken. Bij het opstijgen (13.30u) zien we nog wat witte koppies maar bij het landen in Debrecen (Hongarije) gingen de handjes op elkaar en zagen we het bloed weer langzaam terugstromen in de aderen.


Rond 15.15u komen we aan bij de ontvangsthal waar we netjes worden opgewacht door onze meneer van de Hertz autoverhuur. Niet helemaal goed voorbereid moeten we nog op zoek naar een geldautomaat om aan onze borg verplichting te kunnen voldoen. Na een heerlijke wandeling bij 30 graden richting de stad Debrecen lukt het Nico en mij om de borg te betalen en met twee splinternieuwe VW Polo’s om 16.30u weg te rijden richting Deva. Het inladen van al die koffers was nog wel een hele uitdaging, met name die “container” van Denise vroeg om veel creativiteit. Wat we op dat moment nog niet wisten was dat we waren begonnen aan een onvergetelijke tocht door Hongarije en Roemenie. Deels bij daglicht maar voor een grootdeel ook in het donker. We hebben meer dan vijf uur gereden over een afstand van 250 km. naar Deva. Een uitdagende route met veel gaten, bochten, bergwegen, ongelukken, dode dieren, fietsende en wandelende mensen langs de weg enz. enz. In de auto die door mij werd bestuurd lagen in de piekmomenten de decibels boven de 130 en bij Nico heb ik begrepen boven de 140 decibel. Vol vertrouwen hebben Nico en ik deze kamikazerit tot een goed einde gebracht en was de enige schade, nadat we deze al tweemaal onderweg hadden weten te onderscheppen, een verloren wieldop. 


Rond 22.30u Roemeense tijd (Nederlandse tijd 21.30u) kwamen we aan bij turnclub Cetate Deva waar we zeer hartelijk zijn ontvangen door Lilli, één van de Roemeense turnvriendinnen van Monique Zwarthoed. Als eerste werden we meegenomen naar onze kamers en hebben we deze onderling verdeeld en kregen we nog een heerlijke warme hap aangeboden die we wel konden gebruiken na deze “helse” tocht. Want honger…, dat hadden we!! Heerlijk een bordje met aardappelpuree uit Oma’s tijd en een lekker gegrild kipfiletje. Daarnaast nog een bakje witte kool in het zuur met een aantal stuks fruit die goed in de smaak vielen. Je kan je wel voorstellen, nadat we hadden gegeten en het al 23.30u was, iedereen wel zin had om zijn bedje in te duiken.

naar boven

HTML Generator Sample Page

.

DINSDAG 30 APRIL 2013

Om 08.30u al weer met z’n allen aan het ontbijt in een prachtige omgeving met al behoorlijk hoge temperaturen (rond de 24 graden). Zoals het in deze sportcultuur gebruikelijk is, zitten onze meiden apart van de trainers hun ontbijt te eten. Langzaam komt boven tafel dat onze meiden toch allemaal een beetje hebben moeten wennen aan de smalle bedjes en de harde matrassen. Maar, geen gezeur, we nemen het op de koop toe en gaan genieten van een heerlijke dag. Je moet je trouwens qua verblijfsruimte er het volgende bij voorstellen, veel grote gebouwen rondom een speel/sportterrein gebouwd met een klassiek Roemeense uitstraling. Het ene gebouw dient als schoolinternaat, het andere als hotel voor trainers en sporters en het andere als keuken, restaurant voor iedereen die op deze turnschool aanwezig is. Overal in alle gebouwen hangen foto’s van hun turnsters waar ze heel erg trots op zijn. Alle grote Roemeense namen uit het mondiale turnen hangen  wel ergens op de muren. Diverse borstbeelden van Nadia Comaneci zijn te vinden in het sportcomplex en net buiten het gebouw, bij de Olympische hal, vindt je een hele rij borstbeelden van alle grote Roemeense turnsters van de afgelopen 35 jaar, inclusief hun trainers Octavian Belu en Bela Karolyi.


Een eerste wandeling in de kleine turnzaal van Club Deva levert de meiden al gelijk een hele mooie verrassing op want wie is daar haar meisjes aan het trainen…, Gina Gogean (wereldkampioen 1997, Lausanne). Echt bijzonder! Een eerste training in de kleine turnhal levert ook een interessante warming up op die vooral door Margo van der Steen van K&V Opmeer goed wordt opgepakt. Het is namelijk haar trainster, Monique Zwarthoed die deze warming up op zich neemt en daar onze meiden van Flik-Flak zo af en toe mee in verlegenheid brengt. Maar, naar mate de tijd verstrijkt gaat het ze steeds beter af. Uiteindelijk wordt na 1,5 uur de eerste training afgerond en gaan de meiden met Nico samen lunchen.


Monique Zwarthoed, die overigens geweldig Roemeens spreekt en hier bijzonder lieve vrienden heeft, gaat met mij samen Deva in om het verblijf hier in Roemenie zakelijk af te ronden. Dit werd uiteindelijk een zeer energieke en humoristische tocht door de stad om, verdeelt over meerdere banken, onze betalingen aan de gemeente van Deva en de Sportschool waar we verblijven, te kunnen voldoen. Bij het napraten in de avond heeft dit avontuur ons nog wel heel veel lachbuien opgeleverd. Mocht je daar meer over willen weten moet je mij er zeker nog een keer naar vragen maar het is voor nu een te uitgebreid verhaal. Het is overigens ook leuk als je Monique er naar vraagt??!!


s’ Middags mogen onze meiden dan eindelijk in de Olympische hal trainen en zijn ze zeer tevreden over de faciliteiten in deze hal. Hooguit de sprongbaan is wat lastig en van een iets andere vering maar verder hebben ze lekker getraind. Wat heel fijn is bij deze temperaturen van 32 graden, dat deze hal is voorzien van airco. Na de training zijn de meiden allemaal lekker naar hun kamer gegaan om te douchen en hebben ze daar goed kunnen uitrusten vooraf aan de avondmaaltijd. Oh ja, we hebben ook nog in de training gekeken van de nationale junioren selectie van de Roemeense bond. Dit was voor de meiden natuurlijk een hele mooie ervaring en hebben we nog een moment weten te vinden om samen met hen op de foto te gaan. Dit voor het plakboek om over 30 jaar nog eens een keer met mooie herinneringen op terug te kijken. Het eten is hier overigens hartstikke goed en houdt de keuken rekening met wat sporters nodig hebben om goed te kunnen verbranden en energie op te kunnen bouwen. Zo weet de keuken precies wanneer er sprake is van herstel of van opbouw richting een training. Mochten wij van de week nog kunnen beschikken over de menulijst dan zullen wij die, zo mogelijk met jullie delen.


Na het eten zijn de meiden naar buitengegaan om lekker even te “chillen” en hebben ze leuke contacten opgedaan met een drietal Roemeense meisjes van de turnschool Deva. Eén van deze meisjes sprak goed Engels en wist zo iedereen aan elkaar voor te stellen en hebben ze samen nog gevolleybald en rondom een buitenbankje gekletst met elkaar. Om 21.30u is iedereen lekker gaan slapen om de volgende dag weer fris te kunnen gaan beginnen. Nico, Monique en ik hebben nog even een afzakkertje in Deva genomen en de dag als een succesvolle geëvalueerd!

naar boven

HTML Generator Sample Page

.

WOENSDAG 1 MEI 2013

Om 08.30u was iedereen weer paraat bij het ontbijt en zijn we de dag rustig gestart met de verhalen van onze meiden. Vooral Dana was wat minder in haar nopjes vanwege een agressieve aanval van een peloton muggen!! Nadat we allemaal goede schoenen hadden aangetrokken zijn we een bezoek gaan brengen aan de Citadel van Deva boven op de berg Cetate. In een hoek van 45 graden zijn we met een gondel naar boven gebracht en hebben we daar kunnen genieten van een prachtig uitzicht over Deva en een mooi Roemeens berglandschap. De Citadel zelf werd op dit moment uitgebreid gerenoveerd en was vooral nog een bouwput. Ander gek dingetje van vandaag is dat alle winkels en officiële instanties hier gesloten zijn omdat het vandaag Pasen is. Je hebt hier namelijk met de Orthodoxe kerk te maken en daar wordt Pasen op een ander moment gevierd. Daarom zijn veel mensen ook op vakantie, is het internaat gesloten en doet de dag aan als een echte zondag. Ander opvallend iets hier in Deva is de sfeer binnen Cetate Deva. De trainers en sporters zijn allemaal erg relaxt, er wordt zeer ontspannen getraind en het is allemaal open en met respect voor elkaar. Ze vinden het oprecht leuk dat we er zijn en dat voelt voor de hele groep vertrouwt en plezierig. Inmiddels is het al weer 12.00u en is het tijd voor onze lunch want om 13.00u wacht ons weer een training in de Olympische hal. Een lunch met soep en een warme maaltijd is ons deel, hhhmmmm lekker!! (kippensoep en zuurkool met worst)


Om 12.45u staan de meiden al weer buiten te trappelen om naar de training te gaan en worden ze door Monique en Nico meegenomen. Frank slaat rechtsaf waar hij internet heeft gevonden om jullie tot dit moment bij te praten over een bijzondere reis die ons in Deva heeft gebracht. Helaas kwam ik hier toch wat bedrogen uit. Tijdens het schrijven van dit verslag heb ik al die tijd internet gehad, tot het moment dat ik dit verslag aan Els wilde toesturen. Toen schoot het internet er af en heb ik niets kunnen verzenden. Ik blijf mijn verslag doen ook al kan ik deze pas wanneer we in Nederland zijn met jullie delen. 


Om 13.00u hebben de meiden getraind en heb ik van Nico begrepen dat er erg hard is gewerkt in een moeilijke training. Vanaf de kant heb ik gezien dat ze met plezier staan te trainen en dat ze in deze ambiance echt wel iets bijzonders meekrijgen. In deze Olympische hal hebben de allergrootste turnsters gestaan van Roemenie en delen ze op dit moment de zaal met de nationale junior talenten. Dat geeft ze toch een extra boost en dat zie je ook aan hun gezichten. Dat is mooi om te zien. Na de training hebben ze van 16.00u tot 18.00u even lekker voor zichzelf en brengen ze de tijd vooral op hun kamers door. Het contact met de Roemeense turnsters van Deva lijkt zich ook steeds meer uit te breiden nadat ze allemaal een soort van medaille en een pluche leeuwtje hebben gekregen. 


Om 18.00u zijn we gaan eten en is het toch wel een aparte ervaring dat wij als begeleiding iedere keer in een andere ruimte uitkomen dan de meiden. Wij krijgen als begeleiding in het avondeten ook iedere keer een gangetje meer dan de meiden. Zoals al gezegd wordt er door de keuken streng gekeken naar maaltijden om die voor elke groep van de juiste voedingswaardes te voorzien. Soms lastig voor de meiden die het dan wat minder lekker vinden. Vooraf aan het avondprogramma hebben de meiden te horen gekregen dat we morgenvroeg al om 08.30u gaan trainen wat inhoudt dat we al om 08.00u aan het ontbijt moeten. Dus, niet te laat opblijven maar netjes op tijd de bedjes in (21.00u).


Zoals rituelen ontstaan zijn Monique, Nico en ik nog even een terrasje gaan pakken om de dag te evalueren. Ook voor ons als trainers en begeleiding is het een leerzame stage waarbij de historie, cultuur en zienswijze van andere mensen en landen mooie nieuwe inspiratie oplevert. Het is ook mooi om Monique, die hier in Roemenie als trainster is geschoold, nog beter te begrijpen en samen te sparren over de toekomst van het turnen binnen Flik-Flak, K&V Opmeer en het Nationale turnen. Boeiende gesprekken zijn de afgelopen dagen het gevolg geweest en is alles weer bagage voor de toekomst.

naar boven

HTML Generator Sample Page

.

DONDERDAG 2 MEI 2013

Vanochtend was iedereen weer ruim op tijd uit zijn bedje en hebben we het ontbijt allemaal goed verteerd om tegen 08.30u weer fris in de kleine turnzaal te staan. Onder belangstelling van de turnmeisje van Deva hebben ze hun warming up gedaan en zijn ze op dit moment op hun toestellen aan het trainen. Helemaal alleen zit ik op mijn kamertje dit verhaal te schrijven en denk ik stiekem aan jullie, jullie die nieuwsgierig zijn naar onze verhalen. Ik hoop jullie dan ook snel te verlossen van deze “druk”  en zet nu een punt in mijn verhaal om naar beneden te lopen op zoek naar een Wifi verbinding.


Vervolg:
Zoals jullie al hebben gemerkt hebben we onze eerste verhalen de lucht in kunnen schieten en is het erg leuk om jullie enthousiasme via allerlei berichten terug te lezen of te horen. Voor onze meiden is het echt wel een enorme belevenis en kost het ze ook energie om te snappen waarom het leven hier soms anders werkt dan bij ons in Nederland. Het is soms ook heel lastig om daarin te moeten schakelen maar om die reden is het ook zo goed een stage als deze met ze te ondernemen. Hier worden ze als mens en dus ook als turnsters beter van.


In ieder geval hebben ze zo net weer een training afgewerkt in de kleine hal en hebben ze even lekker de tijd om de relaxen. Dat doen ze vaak samen maar soms ook gewoon lekker alleen of met z’n tweeën op een kamer. Ook de warmte, die al snel rond de middag 30 graden haalt vraagt veel van ze. Het lichaam heeft ook weer tijd nodig om hier aan te wennen en is water drinken misschien wel ons belangrijkste advies aan de meiden. 


Nadat we om 12.00u weer lekker hebben gegeten, (soep, gebakken aardappelen met kip en salade), vertrekt iedereen weer naar de kamer om zich voor te bereiden op de middag training van 13.00u. Terwijl iedereen op weg is naar de Olympische trainingshal raak ik op een of andere onverklaarbare manier mijn sleutel van de kamer kwijt?? Nadat ik alles wel vijf keer heb nagetrokken zie ik geen andere mogelijkheid om dit te delen met anderen, in dit geval Monique. Daar ik al aardig wat flaters heb geslagen deze dagen was dat natuurlijk wel een drempel en was ik natuurlijk bang om opnieuw “uitgelachen” te worden. En ja hoor, de eerste lachsalvo’s kwamen al weer mijn richting uit. Eerder was ik namelijk al het pasje van Nico bij de bank kwijtgeraakt en heb ik in mijn onrust iedereen er bij betrokken, inclusief wat Roemenen die mogelijk het duistere verlies van dit pasje konden verklaren. Nadat ik iedereen gemobiliseerd had, kwam ik er via de bankemployé achter dat ik deze nog steeds in de PINautomaat had zitten. Hoe stom kan je af en toe zijn?! Zo had ik ook al geprobeerd foto’s te maken van de meest leuke momenten met de groep maar bleef ik iedere zwart beeld houden. Tot dat Evie er gisterenavond achterkwam dat ik mijn beschermkapje van de telefoon verkeerd om op de telefoon had gedaan en dus de fotolens, goedbedoeld, had afgeschermd?? Nogmaals, “hoe slim moet een mens wel niet zijn”? Jullie snappen natuurlijk wel dat ik met betrekking tot het verlies van mijn sleutels nu wel iets voorzichtiger ben geworden om het aan iedereen te vertellen. Na het tegen Monique gezegd te hebben heb ik mij weer gericht op de groep en zie ik dat de middagtraining hartstikke goed verloopt. Ze zijn super hard aan het werk en aan het einde van de training worden ze vol bewondering gevolgd door hun Roemeense collega’s (junioren) die met hun training direct zullen aansluiten op onze training. 


Om van alle inspanningen te bekomen en het goed is om je arbeidsrust verhouding in balans te hebben besluit iedereen om lekker naar hun kamers te gaan. Om 18.00u wacht ons een broodmaaltijd met uitgebreid beleg, activia en een heerlijk appeltje. Zoals afgesproken gaan we na het eten een bezoekje brengen aan het zwembad om te kijken wat de openingstijden en de entreekosten zijn. Op nog geen vijf minuten lopen van ons turncentrum Cetate Deva, bezoeken wij het zwembad “Aqualand” en wordt iedereen enthousiast om dit morgen in het programma op te nemen. Op de terugweg komen we ook nog langs de kabelbaan van de Cetate, waar men gratis Wifi heeft. Nou, dan weten jullie wel wat ons gebeurt met een groep meiden die eigenlijk niet zo heel goed meer zonder de digitale snelweg kunnen??!! Meer dan een half uur hebben ze nodig gehad om alle Whats Apps te beantwoorden of opnieuw uit te zetten naar familie en vrienden. Het is voor ons allemaal goed dat dat ons bewustzijn wordt geprikkeld om te weten dat veel dingen niet vanzelfsprekend zijn. 


Rond 20.30u verdwijnt iedereen naar zijn bedje en is het na 21.00u lekker rustig op de gang en de kamers van de meiden. Nico, Monique en ik worden door Liliana Cosma bij haar thuis uitgenodigd en zeer gastvrij ontvangen om het over het leven en het Roemeense, Nederlandse en mondiale turnen te hebben. Liliana is coördinator van de Roemeense juniorenploeg en is verantwoordelijk voor de balk en heeft al op de Olympische spelen van Beijing gestaan met haar pupillen en verschillende Wereld en Europese kampioenschappen. Ze is een zeer bevlogen en een bijzonder vriendelijk mens met een open vizier naar het turnen en het leven toe. Extra verrassing was nog het telefoontje tussen Monique en Nicolae Forminte (oud bondscoach van de Roemeense dames turnploeg). Het werd een bijzondere avond waar het voor ons als gasten fijn was om bij te zijn. Daarnaast bevestigde het ons gevoel dat wij hier oprecht welkom zijn in dit mooie en zeer vriendelijke land. Nadat wij 's avonds thuis kwamen en lekker zijn gaan slapen was het vanochtend…

naar boven

HTML Generator Sample Page

.

VRIJDAG 3 MEI 2013

al weer lekker zonnig en warm. Eendrachtig zaten onze meiden te wachten op het bankje om samen met Nico, Monique en mij te gaan ontbijten. Zonder iemand in de groep tekort te doen, want ze doen het allemaal geweldig, is het nog wel extra het melden waard dat Margo van der Steen van K&V Opmeer het geweldig doet als “eenling” in deze groep. Vanaf dag 1 heeft zij zich opengesteld en heeft zij met iedereen aansluiting gezocht en gevonden. Het is knap als je je zo snel weet opgenomen te worden in een hechte groep. Dat is overigens ook een compliment aan alle andere meiden die hiervoor ook een goede sfeer en ambiance hebben weten te creëren.


Vlak voordat we weer verder gaan in ons ochtend programma, een bezoek aan de stad Deva, wordt het raadsel van mijn verdwenen sleutel opgelost. Terwijl ik net mijn WC bezoek aan het afronden ben zie ik bij het doortrekken mijn sleutel onder in de pot tevoorschijn komen??? (deze is dus gisteren bij een eerder WC bezoek uit mijn zak gevallen) Jullie snappen natuurlijk wel dat ik in mijn eentje enorm heb staan lachen, mij nog niet realiserende dat die sleutel er ook nog uitgehaald moest worden, shit??!! Ik zal jullie de details besparen maar dit vertellende aan de rest van de groep snappen jullie natuurlijk wel dat ik opnieuw werd uitgelachen en vooral door de meiden met vieze gezichten wat op afstand werd gehouden op weg naar de stad!!


In de stad zelf was de focus vooral op winkels gericht en heeft iedereen met Roemeens geld in de zak, dat als maar “heter” werd, verschillende winkels bezocht. Het bezoek van de meiden aan een grote supermarkt hebben Nico en ik vooral gebruikt om een lekkere Latte Machiatto te drinken en te kletsen over deze super interessante stage in Deva. Eenmaal uitgewinkeld hebben de meiden nog een verse jus d’orange of appelsap gedronken om de weg terug weer in te zetten voor de lunch. Om 12.00u hebben we witte bonensoep op met een heerlijke bord maïs en kip. Kip wordt hier overigens veel gegeten en zie je ook bij elke slagerij met grote hoeveelheden in de koelvitrine liggen. Om 13.00u is het weer zo ver en kunnen de meiden beginnen aan hun eerste en laatste training van vandaag. De Olympische hal is weer lekker koel op temperatuur en biedt de meiden een ideale werkomgeving om lekker te kunnen trainen. 


Om 16.00u heeft er opnieuw een goeie training plaatsgevonden waar ik ze allemaal heb horen zeggen dat het super lekker ging. Met tevreden gezichten en rode wangen zijn ze de hal uitgegaan op weg naar hun kamer en is het tijd om uit te rusten en energie op te bouwen voor het avondprogramma. Vanavond gaan ze zwemmen en daar hebben ze zichtbaar zin in. Hoe dit allemaal is gegaan horen jullie later in “onze meiden in Roemenie”.


Na het avondeten van 18.00u is iedereen zich op gaan maken voor een bezoek aan het Aqualand Deva. Een heel mooi subtropisch zwembad, nog geen 5 minuten lopen vanaf het turncentrum Cetate Deva. Gezamenlijk zijn we die kant opgegaan en hebben de meiden in hun beste Roemeens de entree betaald en middels hun codebandjes ingecheckt.

Ongeveer ander half uur hebben ze zich heerlijk vermaakt in de verschillende golf, bubbel en zwembaden. Als je zo hard en goed werkt, zoals onze meiden de afgelopen week hebben gedaan, dan is het natuurlijk heerlijk om op deze manier even lekker te ontspannen. Ze kwamen dan ook moe maar voldaan uit het zwembad om met heel veel zin richting hun bedje te gaan. Een goede nachtrust was dan ook voor allemaal het gevolg.

.

naar boven

HTML Generator Sample Page

.

ZATERDAG 4 MEI 2013

Omdat we vandaag weer een ochtend en een middag training hebben wordt er al om 08.00u ontbeten en staan, zoals elke dag, de meiden om 07.55u buiten al klaar en kunnen we genieten van opnieuw weer een heerlijk ochtend zonnetje. Deze zon heeft ons de hele week nog niet in de steek gelaten. Hier heb je lange periodes van zon (april t/m september 25 tot 40 graden) maar ook heftige winters met zeer lage temperaturen (tot wel -30 graden) en veel sneeuw. 


Na het ontbijt zijn we allemaal naar de kleine turnzaal gegaan en is er gestart met de ochtendtraining. En ik kan jullie vertellen, dit werd voor iedereen een hele bijzondere ochtendtraining. Bij toeval kwam er iemand onze trainingshal inlopen met wat praktische vragen rondom de sportschool. Omdat Monique hem in het Roemeens te woord stond, ontstond er een gesprekje en kwam Monique er achter dat het hier Leo Cosma betrof. Leo was samen met zijn toenmalige vrouw, Maria Cosma, Octavian Belu, Adrian Stan en Adrian Goreac verantwoordelijk voor het succes van de Roemeense ploeg tijdens o.a. het WK 1987 inRotterdam. Leo was de choreograaf van de Roemeense nationale Ploeg. Hij werkte met talenten als Daniela Silivas, Camelia Voinea en Aurelia Dobre. In 1987 werden zij als land Roemenie voor het eerst Wereldkampioen in Rotterdam voor de Russen (zie foto). Dat had in die tijd een hele hoge nieuwswaarde. Vanuit het gesprek met Monique en Nico werd Leo Cosma tijdens de training van onze meiden steeds enthousiaster en ging hij op de uitnodiging in om zijn kennis met de turnsters te delen en heeft hij met ze gewerkt op balk en brug. Je kan je wel voorstellen wat dat voor iedereen betekende. Na afloop hebben we als trainers en begeleiding nog een hele tijd nagepraat over zijn trainersloopbaan. Hij was heel open en vertelde veel over oude tijden en ervaringen. Leo Cosma heeft ons voor vanavond uitgenodigd om wat met hem te gaan drinken en voor morgen heeft hij toegezegd om de laatste training van onze meiden bij te wonen en te ondersteunen met zijn kennis.


Weer terug naar onze meiden kan ik jullie zeggen dat ze de afgelopen week veel goeie ervaringen hebben opgedaan in de zaal. Zo geeft Dana aan dat het erg goed ging met flik loop op de hoge balk, ging de Jager op de wedstrijdbrug erg lekker, bij sprong met hulp en plank ging Yurchenko schroef heel goed en liepen haar series op de vloer lekker. Naomi vertelde dat ze schaapsprong op balk heeft gedaan, Yurchenko Omelianchik en Luconi bij sprong. Zij geeft aan lekker gewerkt te hebben deze week. Zo gaf Lotte aan dat ze deze week de Jager heeft gepakt op brug, de bruggen waren volgens haar sowieso fijn om op te werken, bij sprong de Yurchenko met streksalto gedaan en de dubbel salto op vloer gaat steeds beter. Om 12.00u hebben we geluncht en zoals gebruikelijk is dat tot nu iedere keer een warme maaltijd geweest. Vandaag kregen we een Roemeense specialiteit en ik moet zeggen dat was erg lekker. Sarmala: het waren gevulde koolbladeren (gekookt), gevuld met gekruide gehakt en kwark als sausje/dressing. Daarnaast kregen we een puree van maïs en een zoetsappige kiwi. Kortom, erg lekker gegeten.


Na de lunch zijn we allemaal weer in touw om ons voor te bereiden op de middagtraining van 13.00u. In alle rust wordt daar verder gewerkt aan alle toestellen en krijgen de meiden nogmaals een bezoekje van Leo Cosma die het toch wel erg leuk lijkt te vinden om met ons te delen. Zo heeft hij op vloer en op balk zijn kennis gedeeld met Evie, Dana en Naomi. Ondertussen heeft Evie mij verteld dat ze deze week op sprong de Yurchenko strek heeft gedaan, op brug een reus hele draai en een dubbel voorover afsprong. Daarnaast op de balk een geschroefde flikflak en op vloer dubbel hurk, dubbel hoek en 2½ schroef. Het is inmiddels einde training (16.00u) en hebben we nog 1 training voor de boeg alvorens we weer richting Holland komen. Morgen trainen we voor het laatst van 10.00u tot 13.00u en proberen we morgenmiddag nog tijd in te ruimen voor wat boodschappen in de stad Deva.


Morgen zullen ook Tisha, Margo en Denise meer vertellen over hun trainingsweek en welke onderdelen ze lekker hebben getraind. Nu gaan we lekker uitrusten en relaxen voordat we straks weer aan het avondmaal worden verwacht. Morgen worden jullie verder bijgepraat over “onze meiden in Roemenie”.


Nadat we zaterdagavond weer lekker hebben gegeten gaan de meiden richting hun kamer en worden Monique, Nico en ik uitgenodigd om een bezoek te brengen aan de ouders van Liliana Cosma. Een heel bijzonder bezoek was het gevolg in een typisch Roemeens appartement vol met familiaire warmte en liefde. Samen met de buren, vader, moeder en broer worden we verwend als welkome gasten. Zoals hier gebruikelijk worden Nico en ik aan de Palinka gezet, een Roemeense kruiden/jenever. Daarnaast stond de tafel vol met koekjes, gebakken door de moeder van Liliana. Met belangstelling luisteren we naar hun verhalen van vroeger over het turnleven van Liliana en hoe trots ze op hun kinderen zijn. Nadat we de familie Cosma dag hebben gezegd gaan we kort terug naar het internaat waar we worden opgewacht door Leo Cosma (geen familie van Liliana) die ons meeneemt naar de stad om wat met elkaar te gaan drinken. Later in dit terrasbezoek sluiten nog de moeder van zijn dochter aan (Jessica) en zijn dochter van 10 jaar (Carina). Het was erg gezellig. Omdat wij ook allemaal een dagje ouder worden merk je wel dat deze week ook zijn tol begint te eisen en wordt het tijd om onze bedjes op te zoeken. Onderweg worden we nog wel verrast met het Orthodoxe paasfeest dat zich om 24.00u op straat afspeelt. Onder grote belangstelling van een paar 1000 bezoekers, vooral jongeren, wordt het licht (iedereen heeft een brandend kaarsje) vanuit Jerusalem terug gebracht naar hun kerk en hun geloof. Met koorzang en veel gebeden wordt vanaf een podium door Orthodoxe priesters de paasboodschap overgebracht. Indrukwekkend om te zien hoeveel mensen er zijn en vooral door hoeveel jongeren dit wordt bijgewoond. De Paasdagen zullen hier 3 dagen duren. Om 24.00u doen we dan eindelijk het licht uit en kunnen we voor het eerst wat langer uitslapen..

naar boven

HTML Generator Sample Page

.

ZONDAG 5 MEI 2013

Om 09.00u staat de tafel gedekt en worden we verrast met een echt Paascadeau langs onze bord. Zoals we dat in Nederland ook kennen krijgen we een chocolade Paashaas en diverse snoepdingen van chocolade en andere zoetigheden. Door iedereen werd er enthousiast gereageerd en werden de Multumesc’s (dankjewels) ruimschoots uitgegooid richting het personeel van het internaat. Vanaf 10.00u zijn we weer in de Olympische hal en wordt er hard gewerkt in de laatste training van deze stage.


Eerder vanochtend heb ik de meiden gevraagd om kort op te schrijven wat ze van deze stage hebben gevonden en krijg ik al de eerste geschreven briefjes in de hand gedrukt. Margo zegt: “Ik vond het eten wel lekker, soms was er wel wat bij waarvan ik dacht dat het wel wat minder was. Ik vond het ook leuk om de Roemeense turnsters te ontmoeten. En wat ik wel gaaf vond was dat we Leo Cosma ontmoette”. Tisha zegt: “ik vond het een hele leuke stage! Leuk om te zien hoe het in een internaat gaat en het eten was best wel vaak lekker. Het leukste was om Leo te ontmoeten en dat hij ons een beetje les gaf. Naar de Cetate gaan was ook heel gezellig en in de Olympische hal trainen vond ik ook heel leuk. Het is hier super lekker weer en ik vond het leuk om de Roemeense turnsters te ontmoeten en ook nog Paascadeautjes te krijgen”. Lotte zegt: “ik vond het een hele bijzondere stage omdat we in de zelfde hal hebben geturnd als de Roemeense toppers!! En om te zien hoe het hier gaat in een internaat met naar school gaan en trainen en zo en dat allemaal binnen 200 loopafstand. Leo Cosma ontmoeten en mee trainen vond ik ook geweldig. Het eten was best anders als in Nederland maar wel lekker. Het was ook leuk om de trainsters die hier zitten te ontmoeten en een beetje mee te praten”. Naomi zegt: “het was een leuke stage met veel leerzame momenten waar ik goede/leuke herinneringen aan over ga houden. Heel bijzonder was het feit dat je in de zelfde hal als de Roemeense turnsters hebt geturnd”. 


In de training is inmiddels ook Leo Cosma weer aangesloten, samen met zijn dochter Carina en heeft hij weer enthousiast zijn inbreng naar de meiden. In zijn beste Duits en Engels brengt hij zijn kennis gepassioneerd over en pogen de meiden deze zo goed mogelijk over te nemen. Mooi om te zien hoe Leo ruimte pakt in deze training en hoe hij ook ruimte krijgt van Monique en Nico. Denise vertelt mij ondertussen nog even haar successen in de turnzaal en dat zijn: flikloop op balk, dubbel heel van de brug, reus heel van de brug en de Yurchenko gestrekt met hele schroef op sprong. Voor Tisha zijn dat: Tkachev op brug, voor het eerst reus heel afsprong (Muchina) en dubbel ander half in combinatie. Yeager voor het eerst gepakt op wedstrijdbrug. Op sprong Yurchenko heel gehurkt met hulp op plank. Oh ja, ik zou Margo bijna vergeten maar die heeft op sprong Yurchenko gehurkt gedaan en vandaag voor het eerst ook gehoekt. Op brug de eerste stappen voor een Yeager en acro ging lekker deze week.


Na de training, waar iedereen toch wel aan het einde van zijn energie zat, hebben we gezamenlijk Leo bedankt voor zijn inbreng en hebben we kort deze stageweek geëvalueerd. En, zoals jullie kunnen lezen, heeft deze week veel indruk op ze gemaakt. In een beoordelingsrondje later in de middag zou de gemiddelde score rond een 8,5 liggen. Waarom dan geen 9 of een 10 zou je zeggen maar dat had vooral te maken met het feit dat men het eten niet elke dag lekker vond en dat de autorit op de heenweg nogal wat indruk heeft gemaakt wat betreft hoog avontuurlijk gehalte en daar had niet iedereen op gerekend. Rond 13.30u hebben we een lekkere Paaslunch gehad en werden we met z’n allen meegenomen door de familie van Lilli Cosma naar hun buitenhuisje in de heuvellandschappen van Roemenie. Op een half uur rijden van Deva komen we aan in een klein Roemeens dorpje Boholt waar Lilli een prachtig mooi stukje grond heeft met een klein huisje er op uit het jaar 1903. Samen met haar broer en ouders genieten zij hier van het landelijke leven en verbouwen ze hier hun groentes en fruit.


Opnieuw worden we weer met veel liefde opgenomen in dit gezin en krijgen we te drinken en te eten, wat ook weer in grote hoeveelheden aanwezig is. Onze meiden moeten er even aan wennen maar na een mooie boswandeling (hoewel iedereen flink moe was) en een uitgebreid dessert met Brownies en Tiramisu, komen ze los en zien ze en waarderen ze ook met welke zeer beperkte middelen deze mensen ons maximaal weten te verwennen. Dat was sowieso helemaal top aan deze week met hoeveel liefde, iedereen die we hebben leren kennen, onze komst naar Deva een succes heeft willen maken. Tegen 19.00u zijn we weer terug op het internaat en krijgen we nog een avondmaal die we met al het lekkers van de familie Cosma nog maar moeilijk doorkomen. Toch is de hele groep uit respect voor de mensen van het internaat aanwezig en doet zijn hun best een boterhammetje te eten. De activia gaat mooi mee naar de kamer om later vanavond leeggedronken te worden. 


Inmiddels weet iedereen dat we vanavond even lekker rustig aan kunnen doen, de koffers kunnen pakken en ons voorbereiden op een laatste nacht in Deva. Morgenvroeg vetrekken we om 08.00u met de auto naar Debrecen en zetten we ons schrap voor een tweede autorit door Roemenie. Vol vertrouwen pakken Nico en ik weer het stuur en zullen wij rond 14.00u in Debrecen zijn voor het inchecken om naar Dortmund te kunnen vliegen. Om 15.45u vertrekt ons vliegtuig en hopen wij rond 17.45u in Dortmund te zijn. Vandaar uit zullen wij onze laatste kilometers met de Auto maken en als niets tegen zit dan hopen wij rond 21.00u in Den Bosch te zijn. Na een week van heel veel indrukken ziet iedereen er weer naar uit om naar huis te gaan en familie weer te kunnen knuffelen. 


Inmiddels heb ik ook de belevenis verhaaltjes van de laatste drie meiden binnen en krijgen jullie die nog op de valreep mee. Denise zegt: “Het was een hele leuke stage en ik heb heel veel geleerd. Het was leuk om te zien hoe ze hier trainde en getraind worden door Leo Cosma was een mooie ervaring”. Dana zegt het volgende over de stage: “de stage in Roemenie vond ik heel leuk en leerzaam. De trainingen gingen goed en waren leuk. Het was ook grappig om op de berg te gaan met de gondel. Ook was het bijzonder om bij Lilli’s huisje te gaan kijken en wat te eten. De wandeling vond ik niet zo prettig. Overal kriebelde alles omdat er insecten waren en wij waren ook nog op de slippers. Maar verder vond ik het super dat ik dit heb mogen meemaken”. En als laatste is Evie aan het woord: “De stage in Deva vond ik heel erg bijzonder om mee te mogen maken. De trainingshal vond ik heel fijn en de trainingen gingen ook erg goed. Onderling was het ook heel gezellig, de slaapkamers waren erg groot en ruim maar het eten vond ik niet altijd zo lekker. Naast het trainen zijn we ook nog een aantal andere dingen gaan doen zoals bijvoorbeeld zwemmen, dat was ook heel gezellig. Ik vond het dus een hele speciale, leuke en een leerzame stage!! Liefs Evie”. Morgen, als we weer thuis zijn ga ik een laatste poging doen om jullie te informeren over de terugreis van “onze meiden in Roemenie”. Graag tot dan.

naar boven

 

HTML Generator Sample Page

.

MAANDAG 6 MEI 2013

Beste lezers van het “onze meiden in Roemenie”, het wordt een wat kortere versie dan jullie gewend zijn maar met veel iefde en plezier hebben wij jullie de afgelopen dagen op de hoogte gehouden en moeten we met een klein beetje pijn in ons hart afscheid nemen van deze enerverende stage. De terugreis van gisteren begon al vroeg in de ochtend waar we om 07.30u hebben ontbeten en tegen 08.15u zijn vetrokken aan onze laatste kilometers naar huis. Waar we allemaal bang voor waren, de autoreis naar Debrecen, is heel erg meegevallen en was het fijn om bij daglicht de diepe kuilen en gaten te ontwijken. Met nog een paar spannende manoeuvres onderweg van zowel Nico als Frank en een extra 30 kilometeromdat we te ver zijn doorgereden kwamen we tegen 13.15u aan op het vliegveld in Debrecen. 


Spannend was nog even of onze auto’s door de keuring van het autoverhuur bedrijf kwamen en helaas waren er toch enkele beschadigingen die we middels onze borg hebben moeten terugbetalen. De reis door Roemenie kon eigenlijk ook niet helemaal zonder schade aflopen gezien de overlevingstocht die we achter de rug hadden. Na een snelle incheckronde op het vliegveld vertrok ons vliegtuig om 15.15u Hongaarse tijd richting Dortmund. Duidelijk werd dat onze meiden op waren en dat het tijd was om lekker naar huis te baan. Iedereen verlangd weer naar z’n familie, lekkere verse tomatensoep van Mama (he Evie?) en het eigen bedje. 

 

Aangekomen op het vliegveld van Dortmund liepen we eigenlijk pas voor het eerst vertraging op omdat onze bankpassen niet werden geaccepteerd om de parkeerkaarten van onze auto’s te betalen. Daarvoor moesten we van parkeerplaats 6, die 2 kilometervan de terminal af lag, lopend (rennend) terug naar de terminal om contant geld te pinnen waarmee de parkeerkaarten wel betaald konden worden. Verder liep eigenlijk de volledige reis volgens planning en waren het vooral de gesprekken die we deze reis hadden over de geweldige 7 dagen die we in Roemenie hebben gehad. Rond 20.00u hebben we nog even een tussenstop gemaakt bij een wegrestaurant langs de Duitse snelweg en kwamen we rond 21.30u in Den Bosch aan waar iedereen onze meiden stond op te wachten om weer fijn mee naar huis te nemen. Ik ben er van overtuigd dat iedereen vannacht heerlijk heeft geslapen en met heel veel mooie herinneringen heeft teruggedacht aan deze hele bijzondere ervaring. Hier zullen wij het met z’n allen nog vaak over hebben en zal dit voor de meiden een mooie herinnering zijn in hun plakboek die ze na hun turncarrière nog regelmatig voor de dag zullen halen.


Groeten van ons allemaal!! (Evie, Dana, Tisha, Lotte, Denise, Naomi, Margo, Monique, Nico en Frank)

naar boven

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.